نگاهی به فیلم Sweetheart: تعطیلاتی مزخرف، اما فیلم عالی

فیلم عزیزم- Sweetheart

نگاهی به فیلم Sweetheart: تعطیلاتی مزخرف، اما فیلم عالی

فیلم عزیزم (Sweetheart)، یک داستان بقا آشنا را دست‌مایه خود قرار داده، اما کارگردان موفق شده، این روایت نسبتا کلیشه‌ای را به روایتی جذاب با تِم‌هایی مانند خودیابی، توانمندی و مبارزه با هیولاها بدل کند که شاید بهترین تعریف از فیلم این باشد که آن را تلفیقی از فیلم‌های موفق هر دو ژانر هیولایی و بقا؛ کلاورفیلد (Cloverfield) و دور افتاده (Cast Away) بدانیم.

جنی (با بازی کرسی کلمونس) روزی از خواب بیدار می‌شود و خود را در جزیره‌ای دورافتاده در وسط اقیانوس می‌بیند. او بازمانده یک کشتی غرق شده که تنها دوستش هم به شدت زخمی شده است. جنی بدون اتلاف وقت، دوست خود را از آب می‌گیرد و زخم‌هایش را پانسمان می‌کند. اما دیگر خیلی دیر شده و تنها دوستش، همان شب می‌میرد تا او در جزیره‌ای دورافتاده، کاملا تنها شود، و همین جاست که مشکلات واقعی جنی شروع می‌شوند.

برای نیم ساعت اول، فیلم Sweetheart تمرکز اصلی خود را یک داستان معمول نجات یک بازمانده تنها می‌گذارد، جنی به دنبال آب، سرپناه و غذا می‌گردد. کارگردان جاستین دیلارد، در حالی با فیلم جدید خود به جشنواره امسال فیلم ساندنس بازگشته که در این فیلم، تا حد بسیار زیادی به نقش‌آفرینی‌های بازیگرانش متکی است. و این علی‌رغم این واقعیت است که نقش کرسی کلمونس، تقریبا بدون دیالوگ است. البته در فیلم عزیزم، مانند فیلم دورافتاده دیگر خبری از توپ والیبال هم نیست که شخصیت اصلی بخواهد با آن صحبت کند. بنابراین برای اکثر زمان فیلم، خبری از بلند بلند فکر کردن‌های معمول چنین فیلم‌هایی هم نیست. اما به جای آن، مخاطب می‌تواند همه احساسات و اطلاعات لازم را از طریق ژست‌های ظریف اما قدرتمند صورت جنی بگیرد که خود به اندازه ده‌ها مونولوگ ارزش دارد. کارگردان برای جبران کمبود دیالوگ و همین‌طور موسیقی متن (که به ندرت مورد استفاده قرار می‌گیرد) به طراحی صدای عوامل صداگذاری خود متکی است که به نحو احسن کار خود را انجام داده‌اند.

جنی هم از آن دست بازماندگان معمول کشتی‌های غرق شده نیست. او یکی از هوشمندترین و آرام‌ترین بازماندگانی است که طی سال‌های اخیر بر پرده سینما دیده‌ایم. همان‌طور که او از روش‌های معمول بازماندگان جزیره‌های خیالی پیروی می‌کند، اما با همان سکانس‌های آغازین فیلم، می‌توانید بفهمید که او تقریبا با همه داستان‌ها و فیلم‌های بقا در جزیره آشنا است و می‌تواند بدون کمترین استرسی، با هر وضعیتی سازگار شود. قبل از اینکه متوجه شوید، او یاد می‌گیرد که چگونه از ماهی‌های کوچک به عنوان طعمه برای گرفتن ماهی‌های بزرگ‌تر استفاده کند و چگونه برای شکار نیزه بسازد.

شاید در نگاه اول، تصور کنید این خصوصیات در شخصیت‌پردازی به زیاده‌روی یا غیرواقع‌گرایانه شدن فیلم منتهی شوند، اما‌ به لطف نقش‌آفرینی عالی کلمونس، همه‌چیز برای مخاطب قابل باور می‌شود. البته اینکه نظاره‌گر فیلمی از دیلارد (سازنده‌ درام علمی‌تخیلی Sleight) و بلوم هاوس پروداکشنز (که عمدتا به سبب ساخت فیلم‌های ژانر وحشت شناخته می‌شود) هستیم، به این معنی است که باید منتظر اتفاقاتی دیگری هم در فیلم Sweetheart باشم و همین‌طور هم است و جزیره اسرار تاریک زیادی در خود دارد. جنی به زودی متوجه لاشه‌ ماهی‌های مُرده زیادی در کنار ساحل می‌شود و در ادامه، جسد دوستش هم شبانه از قبرش ناپدید می‌شود. شاهد گودال بزرگِ ترسناکی هم در اقیانوس هستیم.

فیلم Sweetheart، یکی از بهترین فیلم‌های هیولایی سال‌های اخیر است. دیلارد و فیلم‌بردار او، استفان دوسویو از نورپردازی برای به‌وجود آوردن حسِ ترس از ناشناخته‌ها استفاده می‌کند. با فیلمی به شدت تاریک طرفیم، اما این به معنای بی‌هدفی نیست. مخاطب در طول تماشای فیلم، با همان دانش و اطلاعات جنی پیش می‌رود، و وقتی هم که جنی فرار می‌کند، ما (مخاطبان) فقط نیمچه نگاهی به آنچه در تعقیبش است می‌اندازیم. کار تیم طراحی و جلوه‌های ویژه برای این فیلم فوق‌العاده‌ بوده است.

فیلم Sweetheart که ۸۲ دقیقه است، بسیار سریع، مختصر و بدون اتلاف وقت به اصل موضوع می‌پردازد. نقش‌آفرینی عالی شخصیت اصلی به همراه تصاویر زیبایی که گاه موجودات ترسناکی را در قاب می‌گیرد، قسمت زیادی از بار فیلم را به دوش می‌کشند.

منبع: gamespot

ارائه‌ از بخش خبری سایت سرگرمی

 

به اینستاگرام سایت سرگرمی بپیوندید تا از آخرین اخبار سینما مطلع شوید

اینستاگرام سایت سرگرمی

پیگیری سفارش
لیست مقایسه