نگاهی به تلاش‌های ناسا برای شکار سیارات فراخورشیدی

نگاهی به تلاش‌های ناسا برای شکار سیارات فراخورشیدی

نگاهی به تلاش‌های ناسا برای شکار سیارات فراخورشیدی

شاید کره زمین تنها سیاره‌ای در منظومه شمسی باشد که شرایط کافی برای پذیرایی از زندگی را دارد. اما به احتمال زیاد در منظومه‌ها و کهکشان‌های دیگر نیز سیاراتی با شرایط زمین وجود دارند.

وقتی نگاهی به همسایگان کره زمین بیاندازیم، قابل درک است که تصور کنیم، سیاره ما تنها سیاره‌ی قابل زیست در منظومه شمسی (مریخ تلاشی برای اثبات عکس این قضیه است) هستیم. اما در حالی که به نظر می‌رسد، کره زمین از جهت حمایت از حیات، منحصر به فرد است، اما احتمالا تنها سیاره در جهان نیست که چنین وضعیتی دارد.

سیارات دیگری وجود دارند که به آنها سیارات فراخورشیدی (Exoplanet) گفته می‌شود، این سیارات همچون سیاره ما سنگی هستند و به دور ستارگانی در منظومه‌های دیگر گردش می‌کنند. اگر این سیارات اصطلاحا در منطقه گلدی‌لاکس (Goldilocks Zone) یا کمربند حیات واقع باشند، یعنی در فاصله‌ای در مدار ستاره میزبان خود گردش کنند که نه خیلی گرم و نه خیلی سرد باشد، در این صورت می‌توانند دارای شرایطی (از همه مهم‌تر، آب مایع روی سطح خود داشته باشند) باشند که برای حمایت از حیات ضروری است.

تلسکوپ فضایی کپلر (Kepler) که از سال ۲۰۰۹ به فضا فرستاده شده، تاکنون وجود بیش از ۲۶۰۰ سیاره فراخورشیدی را تایید کرده است. تلسکوپ فضایی کپلر همچنین شواهدی از بیش از ۲۷۰۰ سیاره کاندیدای جایگزینی زمین نیز پیدا کرده است. کپلر که به شکارچی سیارات فراخورشیدی مشهور است، می‌تواند با مشاهده نوسانات نوری ستارگانی که در منظومه‌های دیگر قرار دارند، سیاراتی که احتمالا در مدار آنها قرار دارند را کشف کند. دانشمندان می‌توانند با بهره بردن از این اطلاعات اندازه و موقعیت مداری سیاره مورد نظر را محاسبه کنند. آنها همچنین با استفاده از اطلاعات بیشتر در مورد ستاره‌‌ای که در آن منظومه واقع است، امکان قابل سکونت بودن سیاره‌ را نیز تخمین می‌زنند.

اما در حالی که تلسکوپ فضایی کپلر موفق به کشف سیاراتی بالقوه قابل سکونت زیادی به مانند زمین شده، اما ممکن است که به پایان عمر خود رسیده باشد. این فضاپیما هم اکنون به تشخیص مهندسان ناسا به حالت خواب فرو رفته است. ناسا با کم شدن سوخت تلسکوپ فضایی، تصمیم گرفت برای حصول اطمینان از مخابره تمام اطلاعات به زمین، کپلر را به حالت خواب قرار دهد. اما حتی پس از اینکه کپلر از کار بیافتاد، تلاش‌های ناسا برای شکار سیارات فراخورشیدی به پایان نخواهد رسید. از چند ماه قبل که ناسا برای اولین بار تلسکوپ فضایی کپلر را به حالت خواب زمستانی قرار داد، آزمایش‌های ماهواره بررسی گذر برون‌سیارات فضایی یا تس (TESS) شروع شدند.

ناسا روز ۱ اکتبر (۹ مهر) سالگرد ۶۰ سالگی خود را جشن گرفت. این آژانس فضایی، مرزهای نهایی انسان را به جایی برده که هیچ کس قبلا نبرده بود و قصد دارد که به مرزهای فراتر نیز دست پیدا کند.

در ادامه با سایت سرگرمی همراه باشید تا نگاهی به تلاش‌های ناسا برای شکار سیارات فراخورشیدی بیاندازیم.

 پروکسیما بی

اخترشناسان در سال ۲۰۱۶، سیاره‌ای شبیه به زمین کشف کردند که در مدار ستاره پروکسیما قنطورس (Proxima Centauri)، نزدیک‌ترین ستاره به منظومه شمسی ما (در فاصله ۴٫۲ سال نوری از زمین) در گردش است. این سیاره که پروکسیما بی نام دارد، در فاصله‌ای ۵ برابر نزدیک‌تر نسبت به عطارد به خورشید به دور ستاره میزبان خود قرار دارد که یک کوتوله سرخ (ستاره‌ای که جرمی کم‌تر از نصف خورشید دارد) است. از آنجایی که پروکسیما قنطورس، بسیار کوچک‌تر و سردتر از خورشید ما است، این سیاره سنگی (که به زمین دوم مشهور است) هنوز هم در منطقه قابل سکونتی قرار دارد که در آن روی کاغذ، وجود آب و حیات امکان‌پذیر است. کشف پروکسیما بی از زمان کشف سیاره فراخورشیدی ۵۱ پگاسی بی (51 Pegasi b) در سال ۱۹۹۵، یکی از مهم‌ترین اکتشافات دنیای نجوم بوده است.

پروکسیما قنطورس

رندر هنری از سطح سیاره پروکسیما بی و ستاره میزان آن، پروکسیما قنطورس که در افق این سیاره دیده می‌شود. ستاره نزدیک این منظومه ستاره‌ای را هم می‌توانید در قسمت فوقانی سمت راست مشاهده کنید. سیاره پروکسیما بی در فاصله‌ی ۴٫۲ سال نوری از زمین واقع است و شبیه‌ترین سیاره فراخورشیدی به زمین است که تاکنون کشف ‌شده است.

تلسکوپ ۳٫۶ متری لاسیا (La Silla)

تلسکوپ ۳٫۶ متری لاسیا (La Silla) متعلق به سازمان رصدخانه جنوبی اروپا (ESO) در شیلی، در مرکز این تصویر ترکیبی دیده می‌شود. تلسکوپ لاسیا، یکی از ابزارهایی است که برای تایید حضور سیاره‌ای در منطقه قابل سکونت اطراف پروکسیما قنطورس مورد استفاده قرار گرفت.

سیاره پروکسیما بی

در این تصویر، فاصله سیاره پروکسیما بی در منظومه پروکسیما قنطورس با وضعیت مداری عطارد در اطراف خورشید مقایسه شده است. همان‌طوری که گفتیم، پروکسیما بی در مداری تنگ (تقریبا یک دهم فاصله عطارد به خورشید) قرار گرفت است. اما با توجه به اینکه پروکسیما قنطورس، حدود ۱۰۰۰ بار ضعیف‌تر از خورشید است، این موقعیت استثنایی، سیاره پروکسیما را در منطقه‌ای قابل سکونت قرار می‌دهد که اساسا (حداقل روی کاغذ) جریان یافتن آب مایع در آن امکان‌پذیر است.

 پروکسیما بی

رندر دیگری که پروکسیما بی را در مقابل ستاره میزبان خود نشان می‌دهد. پروکسیما بی احتمالا دارای قفل جزر و مدی است، از این جهت همواره رو به‌ ستاره خود دارد. در واقع، نیمی از این سیاره همیشه در تاریکی به سر می‌برد، همچون ماه و زمین که دارای قفل گرانشی هستند و ما تنها یک سمت ماه را از روی زمین می‌بینیم.

 آلفا قنطورس آی‌بی

ستاره درخشانی که در این تصویر می‌بینید، آلفا قنطورس آی‌بی (Alpha Centauri AB) است. آلفا قنطورس، ستاره‌ای دوتایی است که به همراه کوتوله سرخ پروکسیما قنطورس، که سیستم ستاره‌ای سه‌تایی را تشکیل می‌دهد.

تلسکوپ بسیار بزرگ یا وی‌ال‌تی (VLT)

تلسکوپ بسیار بزرگ یا وی‌ال‌تی (VLT) سازمان رصدخانه جنوبی اروپا (ESO) در طول مشاهدات نجومی خود. خط زرد رنگی که مشاهده می‌کنید، لیزر راهنمای ستاره‌ای است که بخشی از یک سیستم نوری تطبیق‌پذیر است که میزان نوری که به وسیله جو زمین مسدود می‌شود را جبران می‌کند. تلسکوپ وی‌ال‌تی نیز در طی سال‌های مختلف برای مشاهده پروکسیما قنطورس مورد استفاده قرار گرفته است.

پروکسیما بی

پروکسیما بی، کمی بزرگ‌تر از زمین است، اما در فاصله‌ای بسیار نزدیک به ستاره میزبان خود، گردش می‌کند، به همین جهت، سال‌های این سیاره کم‌تر از دو هفته (احتمالا هر ۱۱٫۲ روز یک ‌بار به دور ستاره خود می‌چرخد) طول می‌کشند.

 تغییرات اثر داپلر

نمودار تغییرات اثر داپلر که حضور سیاره‌ای در مدار نزدیک به پروکسیما قنطورس را نشان می‌دهد.

 طیف‌سنج جستجوگر سیاره سرعت شعاعی با دقت بالا (HARPS)

ابزار طیف‌سنج جستجوگر سیاره سرعت شعاعی با دقت بالا (HARPS) در طول آزمون‌های آزمایشگاهی. این ابزار سازمان رصدخانه جنوبی اروپا (ESO) نیز برای تایید وجود پروکسیما بی مورد استفاده قرار گرفت.

 صورت فلکی قنطورس (Centaur)

این نمودار صورت فلکی قنطورس (Centaur) را نشان می‌دهد که می‌تواند نقشه‌ای برای نسل آینده‌ای باشد که می‌توانند به نزدیک‌ترین سیارات فراتر از منظومه شمسی ما سفر کنند. پروکسیما قنطورس به قدری به ما نزدیک است که بدون تلسکوپ و تنها با چشم مسلح در آسمان شب دیده می‌شود.

ستاره پروکسیما قطنورس

در نموداری که مشاهده می‌کنید، بزرگی ستاره پروکسیما قطنورس نسبت به ستارگان و سیارات مقایسه شده است. همان‌طور که مشاهده می‌کنید، این کوتوله سرخ از بسیاری از ستارگان و حتی سیارات کوچک‌تر است.

 پروکسیما قطنورس

هر چند پروکسیما قطنورس از خورشید ما کوچک‌تر است، اما در آسمان سیاره پروکسیما بی بسیار بزرگ‌تر از خورشید از روی زمین دیده می‌شود، این بزرگی به دلیل نزدیکی سیاره پروکسیما بی به ستاره میزبان خود است.

تلسکوپ ۳٫۶ متری لاسیا (La Silla)

تلسکوپ ۳٫۶ متری لاسیا (La Silla) سازمان رصدخانه جنوبی اروپا(ESO) و تلسکوپ ۱٫۲ متری لیونهارد اولر (Leonhard Euler Telescope) متعلق به رصدخانه ژنو در این تصویر، در حال مشاهداتی هستند که به شناسایی پروکسیما بی کمک کردند.

منبع: cnet

ارائه‌ از بخش خبری سایت سرگرمی

پیگیری سفارش
لیست مقایسه